Märklin is een modeltreinfabrikant, opgericht in 1859 en zou dit jaar zou haar 150 jarig bestaan vieren, echter van een vrolijke viering is geen sprake. Märklin kampte al enige tijd met financiële problemen en zat diep in de schulden. In 2006 was het merk al door Britse investeerder Kingsbridge Capital overgenomen. Vandaag werd bekend dat Märklin geen verlenging kreeg van de leningen en is het faillissement aangevraagd. Persoonlijk vind ik het zeer beteurenswaardig; Marklin is voor mij jeugdsentiment.

Märklin's producten kenmerkten zich door handwerk en veel aandacht voor details. De producten werden gewoonweg erg duur. Dit heeft de onderneming aan de rand van de afgrond gebracht, zo wordt op het AD gesteld. Hoewel kostenbesparing en vergroting van de operationele effectiviteit van groot belang is bij organisaties is er toch wat anders aan de hand. Het algemene veranderde consumetengedrag is van grotere rol geweest voor de ondergang van Märklin. De markt voor hoogwaardig speelgoed, modeltreinen in het bijzonder, staat sinds jaren onder druk. Technisch georiënteerde kinderen maar ook volwassenen interesseren zich tegenwoordig meer voor computers en game-consoles. Märklin heeft eenvoudigweg niet voldoende geanticipeerd op deze tendensen en haar producten en business model onvoldoende geïnnoveerd.

Een analogie valt te trekken met fabrikant van instant-films en fototoestellen Polaroid. De digitale fotografie heeft de gehele markt voor fotografie ontwricht gehaald. Zo zijn de grote producenten gestopt met het maken van filmrolletjes en Polaroid ging er zelfs aan ten onder. Ook Polaroid was evenals Märklin niet in staat om juist te anticiperen op deze tendensen. Waarom is het toch zo lastig voor dit soort organisaties om adequaat te reageren op deze ontwikkelingen en veranderingen in hun productaanbod en business model te bewerkstelligen?